Wednesday, August 30, 2006

MHENG MY FRIEND

(Mag-relax muna tayo. Masyado na tayong matatalinong lahat, hehehe. Magbasa muna kayo ng isang karanasan ko, kinuha ko ito sa luma kong blog. Ipapabasa ko na lang ulit sa mga hindi nakabasa nito.)

Nakilala ko si Mheng sa isang madramang tagpo.

Araw noon ng miyerkules, singilan sa West Publication. Dumating ako ng 4:30 ng hapon, nag-uwian na ang ilang writers at illustrators na nakasingil. Pinakahuli ako sa pila, kaya nang matapos akong abutan ng kahera ng suweldo, wala na akong kasabaya palabas ng building.
Paalis na ako nang makasalubong ko ang isang illustrator, si Rommel Fabian, si Mheng, sa palayaw. Hindi ko siya masyadong kilala, nakikita ko lang ang mga gawa niya sa komiks. Estudyante siya ni Vic Catan Jr., halata sa kanyang estilo.
Nagbatian lang kami ng mata sa mata. Sabi niya pa, “Hintayin mo ‘ko, ‘tol. Meryenda tayo. Libre na kita.”
Ngumiti lang ako, sabay tango. Hinintay ko siya sa lobby.
Karamihan ng barkada ko sa publication ay puro matatanda. Masyado ko kasing mahal ang craft na napili ko kaya inakala ko na basta matanda ang nakakausap ko lagi ay tiyak na bibilis akong gagaling. Ang mga kasing-edad ko ay nakakasama ko lang sa inuman at kalokohan. Si Mheng, mas bata sa akin ng iilang taon, nagpupunta lang sa publication tuwing malapit nang magpasingil ang kahera. Madalas ay kasama niya ang kanyang girlfriend na talaga namang nililingon namin ng tingin pag dumadaan. Naging tampulan pa nga ng ilang illustrators kapag nakikita si Mheng, “Ang suwerte mo, a. Ang ganda ng syota mo. Pa’no mo napasagot ‘yan?’ Totoo naman, talagang pang-displey ‘yung babae.

Kaya naman taas-noo at angat-nguso si Mheng kapag naglalakad habang kasabay ito.Pero nang hapong iyon, nang yayain nga ako ni Mheng para mag-meryenda ng banana cue at palamig sa labas ng building, biglang tumulo ang luha sa mata niya.

Nagulat ako. Ni hindi ko pa nga talaga kilala ang taong ito, bigla na lang iiyak sa harapan ko! Ano ba ‘to, bading na ba ‘to o nababaliw na?

Nalaman ko ang totoo. “Inilayo sa ‘kin ng mga magulang ang syota ko, pare. Wala daw siyang future sa ‘kin. Porke ba mahirap lang kami at ganito ang hitsura ko?”

Hindi ko na kailangan pang ungkatin ang detalye. Kitang-kita ko sa mata ni Mheng ang matinding lungkot at galit. Alam ko na mahal na mahal niya ‘yung babae. Umiyak ka ba naman sa harap ng hindi mo kakilala? Natural na naghahanap ka talaga ng makakausap para mai-release ang lahat ng sama ng loob.

Magmula noon, dumalang na ang punta niya sa publication. Bihira ko nang nakikita ang pangalan niya sa mga komiks. Minsang nakikita ko siya, lulugu-lugo pa rin. Para pa ring binagsakan ng langit, lupa, impiyerno at purgatoryo. Hindi ko masisisi. Dala ng matinding depression.
Mga ilang buwan, sumisigla ulit si Mheng. Dumalas na ulit ang punta sa publication. Madalas na kaming magbatian, nagkakakuwentuhan na kami tungkol sa komiks at kung ano ang mga hilig namin sa buhay. Naging mag-classmate kami sa inuman tuwing pagkagaling sa singilan.
Marami kaming bagay na pinagkakasunduan. Bukod sa pareho na kami ng Zodiac sign, lagi pa naming pinag-uusapan ang tungkol sa drawing, sa music, sa kalokohan. Naging kabanda ko siya ng ilang taon, madalas kong maka-collaborate sa komiks, naging kasa-kasama sa mga gimikan at raket.

Sa komiks, si Mheng na ang sa tingin ko ang pinaka-close sa akin bilang kaibigan. Pero nitong mga huling buwan, hindi na kami masyadong nagkikita. Pag nagkakasama naman kami, hindi na kami masyadong nagkakausap. May pader akong nakikita sa pagitan naming dalawa. Pinipilit kong basahin ang isip niya. Siguro sinasabi niya, “Nagbago na ‘to si Randy, parang wala nang kakilala. Hindi man lang namimigay ng raket. Iba na ang pinagkakaabalahan, wala nang time sa barkada kahit minsan.”

Hindi ko siya masisisi. Ultimo kapatid ko nga, ang sabi sa ‘kin, bigla raw naging iba ang takbo ng utak ko.Nabawasan ang aking paglilibang, mas nakatutok ako sa trabaho.Pero nami-miss ko talaga ang mga barkada. Kung hindi nga lang kumakain ang tao, malamang ay hindi na ako magtrabaho at maghapon-magdamag na lang ako sa piling ng mga kabigan.
Kaya para kaya Mheng:

“HAYUP KA! THREE WEEKS NANG DELAYED ‘YANG DEADLINE MO SA ‘KIN! HINDI KA MAN LANG NAGPAPARAMDAM KAHIT TEXT! HULING SABI MO SA ‘KIN, SA LINGGO, TINUBUAN NA ‘KO NG UGAT, DI KA PA RIN TAPOS! SUSUNUGIN KO BAHAY N’YO E!!!!”

17 Comments:

At Wednesday, August 30, 2006 8:53:00 PM, Anonymous Maskara sa Arenola said...

I feel your pain. Ganyan din ang hinayang ko pag nakakakita ako ng mag-syota na ang babae, saksakan ng seksi, tapos ang kasama parang pinaghalong Bearwyn at Cachupoy, laging dilat pa ang mata na parang bagong gising at nagko-komiks pa.

Ngeh.

"Ka-blag!" X(

 
At Wednesday, August 30, 2006 9:26:00 PM, Anonymous BALIKBAYAN said...

Hanggang ngayon pala parang sira pa rin ang ulo ng mga pinoy. Sige pa rin pala ang gamit ng H sa mga pangalan nila. Saan at paano ba ito naging kabaliwan ng mga kababayan natin?

mHeng (for meng)
bHoy (for boy)
rHandy vHaliente for (Randy Valiente)
kHantutang kHatakut-tHakot (for kantutang katakut-takot)

kHakHabaliw to dHeath naman tHalaga itHo!

mHeng, payong kapHatid lang anHo? THanggalin mo na iyang H sa pangHalan mo at magkakasHota ka ng isang sHupermHodel (ay!) SUPERMODEL pala!

KHAKHASIRA NG ULHO!

 
At Wednesday, August 30, 2006 10:22:00 PM, Anonymous batang tabloid said...

randy,
di ka pa rin nagbabago, naging matured na lang ang pananaw mo sa craft. kung tuloy ang trabaho dumarating talaga ang point na you'll slow down a bit and think of serious stuff gaya ng pagbabawas sa gimik at kailangan nang mag-ipon. dapat mag-ipon. pag kumatok na ang rayuma at ang fatigue factor, mabuti na 'yung kahit hindi nagdodrowing o nagsusulat ay may madudukot.
bihira tayong magkita o magkausap but i can sense na ikaw pa rin 'yung dating mabait at nakatuntong sa lupa na si randy valiente na mapagmahal sa komiks.

 
At Thursday, August 31, 2006 4:27:00 PM, Anonymous Burgis Queen said...

Randy, naisip ko tuloy na mas mainanm na itarget natin iyong mga Babae sa Komiks since sila ang talagang mahihilig magbasa. Kung tutuusin, napakahirap ng itarget ang mga kalalakihan sa pagbabasa ngayon. Ciempre, dahil nauso na ang mga cellphones at videogames. Pandidirihan lang nila ang komiks. Kakaunti na lang yata ang mga readers na lalake ngaun eh. Ang binabasa lang nila ay dyaryo. E kung iyong mga Comic Creator nga kasi nahihirapan na nga rin targetin ang mga bata't teenagers eh. Dapat na yata nating simulan ang mga ideyang nai-share ng mga komikero't matitinong anonymous dito.

Tama si Gerry sa sinabi nyang wala ring mangyayari kung puro usap lang tayo dito. Dapat nasa gawa iyan! Hindi iyong pinagpipilitan mo sa iba ang gusto mo! Change or Die nga! Isa apa, kung aabutin pa tayo ng ilang taon, baka mapag-iwanan na naman tayo ng Panahon. Baka mamaya may biglang mauso sa mga babae na pag-asa na lang natin. Kailangan sumugod na agad tayo para gawing comic readers sila since readers naman sila ng pocketbooks. Diba?

Kasi bale wala din ang mga ideyas na isinishare nyo. Gaya nga ng sabi ng iba dito, para lang tayong nasa senado na nagdedebate na nauuwi naman po sa mga Pangakong napapako.

Sang-ayon naman ako sa sinabi ni Manilaboy na Complacency nga ang dahilan ng pagkabagsak ng nasabing industriya. Ayoko talagang sabihin eh! Subalit sa nakikita ko ho, ang karamihan sa mga complacency na Komiks ay iyong mga gumagaya talaga sa Manga eh pero hindi ko naman ho nilalahat. Halimbawa na lang ang Funny Komiks!


Ngaun may plano kang gumawa ng isang Graphic Novel. Ang tanong ko lang. May bibili kaya nito? Mababago ba nito ang kahit konting porsyento ng mga Pilipino na mali ang Pagtingin sa Komiks? Makikilala ba iyan sa mga balita sa dyaryo at TV?

Ang hirap talaga, since bobo ang pagtingin ng Karamihan sa Komiks. Diba? Sana nga may magawa tayong pagbabago sa industriya, lalo na ang mga Comic creators at audiences na nagkokomento dito na kahit konti lang po.

Amen!

 
At Thursday, August 31, 2006 4:48:00 PM, Anonymous Tasyong Baliw said...

Oo nga no, karamihan nga sa mga Pilipino ay pangit talaga ang pagtrato sa ganitong uri ng larangan. Hindi tulad sa ibang bansa gaya ng Japan na mataas ang respeto sa Komiks.

Paano kaya natin ito mababago?

Ano ba ang Komiks sa Pilipino?

(Correct me if I'm wrong!)

Huwag sana akong makasakit sa sasabihin ko!

Kung tutuusin, ang komiks sa Pilipino ay Pambata, Cheap, Sipsip, Patapon dahil sa quality na madaling amagin! Hindi ba?

Parang Prostitute na Pinandidirihan! Parang bakla na pinagtatawanan (ang mga comic creators din)! Parang basura na itinatapon at nagiging perwisyo pa sa palgid.

Kailangan nga talagang makagawa ng pagbabago. Sige pag-usapan natin!

Ika nga tuloy ng iba, wala raw mapapala pagdodrowing!!! payag ba kayo nun?! Kayo bang mga creators diyan papayag ba kayo na (kung) ganito (nga talaga) ang pagtingin ng mga Pilipino sa Komiks?!

sige usap na!

 
At Thursday, August 31, 2006 5:41:00 PM, Blogger derrick said...

ayus! puso mo!puso mo! alalahanin mo plastic lang yan..kaoopera mo lang hehehehhe! ang ganda na ng wento mo e ulangya ka tinira mo din s pwet ayus...baka busy parang telepono. oi! ano un sinulat mo magpapacanton ako,luku k. d ko p nga nakukuha premyo ko e. Maiba ako..panalo tong mga komento dito a. FYI pipol ang paglikha ni kasamang randy ng komiks ay galing sa puso..hindi ang main purpose nito ay KUMITA. Kung walang gagawa ay walang mangyayari sa atin at hindi mababawasan ang mga taong hungkag ang pagiisip na ang pananaw sa komiks ay walang katuturan,kasayangan sa oras,pambalot lang ng tinapa,o mga naghahanap lang ng sariling kasikatan at papuri. Ang mga gawa ng sikat ngayon ay bunga ng pagmamahal sa industriya kahit alam natin na nag kalagayan nito ay bumubulusok na.Ang mga paintings nuon ni Van gogh ay walang bumbili ngunit paglipas ng taon ay isa sa pinakamahal na painting na naisubasta sa sothesby at christies. Aahon din muli ang industriyang ito at magkakaroon ng mga bagong manunubaybay. saan kayo pagumunlad uli ito? kritiko o kaisa? amen!!!
Inom n lang tayo randy...nagaaya si kasamang toti sa studio nya. Kita kits daw sa komikon..baka pumunta si meng fei duon..sermunan mo.

 
At Thursday, August 31, 2006 8:40:00 PM, Anonymous Super Inggo said...

Mas mabuti na ang nagiisip muna at sinusuri ang paligid kesa sa tira ng tira na wala namang napupuntahan. Ganyan kayong mga gumagawa ng komiks ngayon di ba? Di nyo iniisip mga ginagawa nyo at paligid nyo, tapos ang dali nyong magsalita ng "change or die" na parang mga robot na inuulit lang ang mantra.

Sige nga, ngayong me pagbabagong nangyayari: ang karamihan sa mga komiks ngayon ingles ang pananalita, glossy ang pahina, sabihin na nating magara drowing at kulay, mahal ang presyo...iyan ang CHANGE ngayon di ba?

Ngayon, is local comics still living or are we still dead?

Sige, ibigay nyo ang mga hunghang na mga artist replies nyo. Mga hypokrito. Di nyo iniisip mga sinasabi nyo.

 
At Thursday, August 31, 2006 10:50:00 PM, Anonymous tunay na pinoy said...

Give up. Pare-pareho ang mga utak niyang mga iyan. From Gerry, to Reno, to Robby,and very special mention to Manilaboy. Mga walang pakialam iyan. Mga manhid. Mga makasarili. Mga egotistic. Mga PANGIT LAHAT, maliban lang kay Manilaboy. Pero pangit din ang ugali ni Manilaboy. Sa katawan lang bumawi at saka sa mukha. Pero kung susumahin ninyo, lahat sila makasarili, walang pagmamalasakit sa industriya para sa ikabubuti ng lahat. Kaynya-kanya sila. Mga auteurs kuno na tulad ng pinangangalandakan nitong si Pretty boy Manilaboy. At kayong mga sumasang-ayon diyan ke Manilaboy na kesyo complacency-complacency pa kuno, magsisisi kayo pag dating ng araw. UIyang si Manilaboy, santambak ang datong dahil sa paghihbad. Iyang sina Gerry, Robby at Reno, di maglalaon, hahabol iyan sa datong ni Manilaboy. Magsasama-sama ang mga iyan at puro na lang mga glossy komiks ang makikita natin dito sa ating bansa. Kaya mag-isip-isp kayong mga hindi "AUTEURS" kuno at kayo'y ginogoya lamang ng mga kalalakihang iyan. Siguro, kung may mga pagmumukha at katawan ring kaaya-aya iyang sina Gerry, Robby, Reno, Bluepen and company, hindi malayong sumunod sa mga yapak ni Manilaboy. Magsisipag-hubad rin ang mga iyan para lalong yumaman at makapagpublish ng sarili nilang glossy komiks dahil kumita nang limpak sa paghuhbad. O, di ba?

Kaya kayong mga kabataang artists, huwag nyong tularan ang mga nabanggit. Lalung lalo na si Manilaboy. Masamang ehemplo sa inyo ang isang tulad niya na walang moral, at hindi nangingiming ipakita sa buong mundo ang kanyang pagkalalaki para lang sa green buck. Tunay na walanghiya at makapal ang pagmumukha. Pogi nga lang at kaaya-aya ang katawan at sobra sa sex appeal. Pero ang lahat ng iyan ay walang kabuluhan kung gagamitin sa masama na tulad ng ginawa niyang si Manilaboy. Mag-isip-isip kayo, mga kabataan. Piliin ang mga taong dapat ninyong hangaan. Mga taong mataas ang moralidad at may dangal.

 
At Friday, September 01, 2006 12:18:00 AM, Anonymous Tamang Daan said...

Bilib ako sa kaprangkahan mo Tunay na Pinoy. Totoo ang mga sinabi mo.

Kaya Manilaboy, dapat ay pagsisihan mo na ang iyong mga kasalanan. Hindi nakakapasok sa langit ang mga katulad mong bumbero. Siguro ay nagko-callboy ka rin on the side kaya yumaman ka ng husto? Panahon na para iligtas mo ang iyong kaluluwa. Ano ba ang kabuluhan ng mga kayamanan mo, mga pasarap sa buhay, na pabakabakasyon ka lang sa isla at kung anu-ano pang mga pampasarap sa buhay na mga ginagawa mo. May nakapagsabi sa isang kakilala ko dito sa blog na may kakilala rin diyan sa Vancouver, na pati pala yung nude bungy jumping diyan sa island ay ginagawa mo rin. Puro ka talaga nasa panig ng kasalanan. Hindi ka na nahiya maghubothubad sa harap ng napakaraming tao at mag-bungy-jumping ka pa?

Ano'ng klaseng moralidad mayroon ka? Nasa imburnal yata ang iyong dangal. May nakapagsabi pa, na nu'ng nagmomodelo ka pa raw, lagi kang sakay ng limo na akala mo'y kung sino kang high class na male prostitute. Hindi ka na naawa sa mga mahihirap. Kung ang mga perang winawaldas mo sa pagpapasarap ay iniaabuloy mo sa kawang-gawa, napagaan mo pa ang buhay ng ibang mga mahihirap.

Magsisi ka na Manilaboy. Iwanan mo ang life of luxury. Go back to the Lord. Ipamigay mo lahat ang kayaman mo and follow Him. Ang kagandahan at health ay ibinigay sa iyo ng Diyos hindi upang abusuhin. Kung ikaw ay isang callboy, abuso sa iyong pagkalalaki ang kahulugan niyan. Hindi ko naman sinabing callboy ka nga. Pero sa trabahong pinasukan mo, hindi ako magtataka kung hindi ka nagpapaligaya sa mga matrona at bading. Magsisi ka na. Bago ka bumagsak sa impiyerno. Parang may posibilidad na tama ang iniisp ni Tunay na pinoy. Kasi maski yung ibang stories na nasulat mo sa komiks noon ay tumatalakay sa buhay ng mga callboy. Mangumpisal ka na. Aminin mo sa blog na ito na isa kang callboy.

 
At Friday, September 01, 2006 3:08:00 AM, Blogger Robby Villabona said...

Wow, ang conservative pala ng mga tao dito... Ok lang mag nude bungie jumping basta hindi sa ratuts nakatali yung goma! hehehe...

Sorry ha... masyado nang nandidilim ang paningin ng mga tao dito. Kulang na lang (tunay-na) pinoy suicide bomber. Hanep sa pikon.

Pero ang pinakanakakatawa na nabasa ko ay yung sinabing pareho kaming utak ni Gerry... I'm sure si Gerry natatawa rin.

 
At Friday, September 01, 2006 4:03:00 AM, Anonymous Donya Victorina de de Espadanya said...

Tunay Pinoy, manay, atche, bakling:

Ikaw ang dapat na mangumpisal, hitad ka! Buking na buking ka na, ano? Uhaw na uhaw ka diyan kay Manilaboy pero di mo na-get noon, di mo pa rin ma-get ngayon. Sabagay nasa forties pa lang itong idolo mo, puwedeng-puwede pa dahil tipong alagang-alaga ang katawan, e. Balita ko vegetarian daw iyan. Alam mo naman ang ibig sabihin niyan: manamis-namis ang katas, alam na, di bah? Kesa diyan sa mga kalalakihang puro karne ang kinakain, mapakla! Yucky talaga. Hindi ba't ito nga ang dahiulan kung bakit hanggang nagyon ay baliw na baliw ka diyan kay Manilaboy? Jockpot ka kapag nahada mo iyan. Maski ako, kung may way (gagah, hindi ito yung kanta ni Frank Sinatra, ha? Baka matigbak ako nito!) din ako, talagang LALAMUNIN KO LAHAT, yung mainit-init, manamis-namis, tuluy-tuloy sa aking lalamunan. Hay, kasarap talaga ng tumitilamsik na katas ng isang tunay na lalaki at vegetarian pa. Pero ikaw, dahil sa frustration mo, sinisiraan mo araw-araw ang lalaking mahal mo. Kundi ka ba naman gagah? Paano ka patitikimin niyang mahal mo kung sisiraan mo arawa-araw? Maski anong topic na pinag-uusapan, laging mali si Manilaboy, sabay hagupit. Punta ka na kasi diyan sa mga malls at sinehan, ano? Manghada na ng mga kalalakihan nang manahimik naman ang buhay nitong si Manilaboy. At manay, gurang ka na. Mag-pay ka na lang ng mag-pay sa mga bagets diyan sa madidilim na bahagi ng Quezon Avenue. Oh... appear na viglah! Dali... bago ka tuluyang maluoy sa katigangan. Suso na lang ng suso. Para malimutan mo na ang beuty niyang si Manilaboy. O kaya naman, habang sumususo ka sa ibang mheen, imaginin mo na lang si Manilaboy. Oh... di bongacious ka pa! Say mo atche?

 
At Friday, September 01, 2006 6:07:00 AM, Anonymous bluepen said...

Tunay na pinoy, tamang daan at donya victoria. Gumamit ka pa ng maraming alyas eh ikaw din lahat yan. Hindi ko matiis na hindi sumabat sa mga pinagsasabi mo.

Binangit mo na naman ako at masamang ehemplo pa hah. Talangang mapanira ka sa kapwa mo. Ikaw ang dapat hindi tularan ng mga kabataan.

Sige nga tanungin natin ang mga kabataan at bagong sibol na pinoy artist, kayo ba eh papayag na maging tulad ni Tunay na pinoy, tamang daan at donya victoria?

 
At Friday, September 01, 2006 7:01:00 AM, Blogger Jomari Lee said...

Kayong mga naninira sa akin, magaling lang kayong manghusga. Ayoko na sanang sabihin ito, pero alam nyo lang sabihin ay mga negative. Matagal na po akong tumtutulong sa mga mahihirap. May mga tao akong pinag-aral. Laging bahagi ng buhay ko ang tumulong sa mga mahihirap na ito, kahi't maging ako man ay mahirap din lang na tulad ninyo, Tunay na Pinoy at Tamang Daan.

Bakit naman pati ang pagsakay ko sa limo ay issue na rin ngayon? Napaka-ignorante naman ninyo. Dito'y ordinary lang ang limo. Ang dami ngang mga tao, kung dumarating sa airport, imbes na taxi ang sinasakyan, limo. Tapos iyang mga high school students, Junior and senior prom at saka graduation, limo lahat iyan. Kaso, ang tendency ng mga kabataan, mag-inumna sa loob ng limo kaya pagdating sa destinasyon, mga senglot na. Ngayon, kung ang trabaho mo'y magmodelo, limo talaga ang susundo sa iyo. Ano ba ang gusto ninyo, Jeepney na may mga borloloy at pagkalakas-lakas ng music na bumubunghalit sa kalye? Walang ganyan dito. Limo ang susundo sa iyo at dadalhin ka sa restaurant or hotel kung makikipagkita ka sa mga kliyente. Kayo naman, pinakikita nyo pa ang mga katangahan ninyo. I'm beginning to wonder whether your spy is living here in Vancouver. Paano ninyo nalaman ang nude bungy jumping? At saka ano naman ang masama kung nakahubad ang isang tao? Kayo ba, nang ipanganak sa mundo, nakasuot na kayo ng Calvin Klein Briefs o Tom Hilfinger na boxer's shorts? Hubo at hubad din kayo, ah? Bakit issue ngayon sa akin ang maghubad? Dumating ako sa daigdig na ito na nakahubad, bakit hindi ako puwedeng maghubad paminsan-minsan kung gustuhin ko? Ngayon Callboy naman ako. Ano pa ako, sige, sabihin nyo. Ilabas nyo na lahat ang galit ninyo. Ibuhos na ninyo lahat ang paninira na gusto ninyo. Mamamatay-tao, hindi nyo ako tatawaging ganito?

Kung makapintas kayo sa anyo ng inyong kapuwa, akala ninyo napakagaganda ninyo. Nagtatago kasi kayo, kaya hindi namin makita kung ano ang mga pagmumukha ninyo. Ako, inaamin ko, pintasero din ako, pero hindi sa mukha ng aking kapuwa. Sa trabaho lang. Kung hindi ninyo nagustuhan ang drawing niya o ang sinulat niya, o ang acting niya, okay lang na punahin ninyo. Pero kung ang issue ay ang mukha ng inyong kapuwa, FOUL iyan sa dilang foul! Ang mukha ng tao ay panlabas lang na anyo. Hindi kasinghalaga iyan ng mabuting ugali. Eh, kayo, ang mga ugali ninyo, BULOK. Wala kayong alam gawin kundi manira ng kapuwa ninyo.

Sabihin ninyo sa espiya ninyo dito sa Vancouver. Kapag nadiskubre ko kung sino siyang maninira sa kapuwa, DILA LANG NIYA ANG WALANG LATAY! Tandaan n'yo iyan!

 
At Friday, September 01, 2006 9:57:00 AM, Blogger Robby Villabona said...

Hi, Randy,

By allowing people to post messages of malicious character assassination, I think you're complicit (however unwittingly) in their activity. There is a clear line between a heated discussion and personal attacks. I think you should review your posting policy.

 
At Friday, September 01, 2006 10:01:00 AM, Blogger Reno said...

tunay na pinoy...

Di ko yata maaatim na makitang nakahubad si Gerry. hehehe.

Bigay mo email mo padalhan kita ng mga hubad naming picture. OK ba? :P

 
At Friday, September 01, 2006 10:14:00 AM, Anonymous Blinker said...

He! He! He! He! He! Kakatawa talaga. Alam ko si Mheng yung topic mo dito pero si Manilaboy na naman ang lumalabas na bida. Ang dami pang extra. Kahapon 3 lang yung comments na nakita ko at akala ko hanggang dun na lang kasi di na komiks yung topic. Eto na naman yung mga panggulo. Rands bilib na talaga ako sa posting mo kahit anong topic pumapatok. Teka alam ba ni Mheng na topic sya dito? Ba't di sya reply? Nga pala tinataguan ka.

 
At Friday, September 01, 2006 1:24:00 PM, Blogger Jomari Lee said...

Randy:

I'm sorry for bringing with me the jinx that has now proliferated in your blog.
Maybe I should refrain from participating here because it seems that trouble is always fololwing me. Doon sa PKMB, naku, umalis ako dahil may mga jokes pa na nakadrawing ang kalabaw na may hawak na underwear, may tagak na gustong mag-underwear, and so on and so forth. People don't seem to realize that they could hurt another person through cruel jokes. Okay lang kung hanggang professional level lang ang biruan or commentary. Pero kung masyadong personal, nakakasakit ng kalooban.

Because of this, I'll stop posting messages here. Baka sakaling matigil na ng mga pangtuya at panggugulo sa blog mo.
At doon sa mga gays na medyo may pagkagarapal ang ways, magpakatino na kayo sa buhay nyo. Hindi masama ang maging bakla na tulad ninyo, pero ang masama ay ang mga ginagawa ninyo. Paano kayo maigagalang ng karamihang tao kung ganyang ang mga arte ninyo? Para kayong mga gutom na buwitre. Ano ba ang mapapala ninyo sa pagsuso ng titi ng may titi? Tapos naninira pa kayo. Double jeopardy yang ginagawa ninyo. Mag-isisp-isip naman kayo.

Goodbye, folks. May you all succeed in life and may you all resolve the problem on who, what, where, when, how - you are going to revive the komiks industry.

I told Robby once that the posted messages by my previous agent is my CHERNOBYL DISASTER. It just tore me into pieces. It's unbelieveable how some people react to something that's really no big deal. Malayo pa ang ibang mga Pilipino sa pagkakaroon ng malakawang pag-iisip at pagtanggap sa mga bagay-bagay. It's a sad thing, but what can I do?

Goodbye everyone.

 

Post a Comment

<< Home